Duo-expositie met sculpturen en tekeningen/schilderijen

14 tot en met 25 mei in het Boterkerkje van OIrschot.

Deelnemers:

Peter Adams en Theo van de der Steen

Kunst die verschilt van vorm, maar overeenstemt in karakter

Peter Adams (Bladel, 1959) draagt de creativiteit van nature in zich. Daar heeft hij op wat latere leeftijd een professionele kunstopleiding aan toegevoegd. Aan de Academie voor Schone Kunsten in Arendonk volgde hij eerst de opleiding tekenen en schilderen en daarna de opleidingen klassiek en figuratief boetseren. Hij studeerde cum laude af.

Altijd weer ligt aan zijn ruimtelijk werk de schets ten grondslag. Als die fundering ontbreekt, kun je het wel schudden in de optiek van Adams. Maar zelfs de beste schets is slechts een beginpunt. Het eigenlijke werk moet dan nog beginnen: tot een beeld komen dat de kijker wezenlijk iets te zeggen heeft. Om dit te bereiken houdt de kunstenaar vast aan de figuratie, een stijl van werken die volgens hem de laatste decennia te veel in het verdomhoekje is beland. Wel verklaarbaar overigens: te vaak bleef figuratief werken hangen in het namaken van de realiteit. Terwijl het er juist om gaat die realiteit nieuw leven in te blazen. Adams doet dat door de beweging centraal te stellen. Wie zijn sculpturen bekijkt, ziet altijd vloeiende lijnen – van onder naar boven, draaiend, diagonaal, steeds weer richtingen die elkaar overnemen. Beelden vol leven

Theo van der Steen

Theo van der Steen (Oss, 1952) is groot geworden tussen de potloden en de penselen. Al lang voordat hij kunstopleidingen volgde aan de academies van ’s-Hertogenbosch en Antwerpen was hij bijna dagelijks aan de slag met tekenen en schilderen. Heel bewust noemt hij zichzelf dan ook tekenaar en schilder.

In zijn werk is de waarneming leidend. Het oog wil vooraf zien wat de handen moeten gaan voortbrengen. Niet verwonderlijk dat hij vaak het veld in trekt om op locatie te tekenen. Later in het atelier neemt hij de tekeningen als vertrekpunt voor zijn olieverfschilderijen. Die ademen de natuur. In het atelier van Van der Steen (of dat van collega-kunstenaars) komen ook veel modeltekeningen tot stand. Steeds weer is voor hem daarbij de uitdaging om de spanning van de opdracht, maar zeker ook het plezier in het werken erin te houden. Twee dragende krachten.

Wie het werk van Van der Steen in ogenschouw neemt, ervaart in de eerste plaats een warmhartige natuurlijkheid. Niks is er met de haren bijgesleept. Alles is puur. Minimalistisch en tegelijkertijd vol van leven. Dat doet iets met de kijker.